دو سوال دارم که فقط می خواهم طرح کنم ، بدون اینکه جواب بدهم ، علت طرحش این است که دایما از من سوال می شود و در ذهن دوستان مطرح است و علت جواب ندادنش هم این که اولا تمرین کرده ام تا بر نفسم مسلط باشم و حمله ها را جواب ندهم (1) .
سوال اول این است که : "چرا به این نقدها و افتراهای منظم و مداوم که تحریف حقایق و عقاید است پاسخ نمی گویی " ؟
سوال دیگر این است که :"چرا نسبت به ( من تعبیر مودبانه تر می آورم ) لا طایلاتی که آدم های متفرقه می گویند حساسیت نشان نمی دهی " ؟
بنابراین سوال اول را اختصاص می دهم برای جواب دومی و سوال دومی را اختصاص می دهم برای جواب اولی ! و فقط یک توضیح مختصر می دهم ، و آن این است که ما در جامعه مان ، در عقیده مان ، در ایمانمان ، در مسیولیتمان ، خط سیری داریم ، و در این خط سیری که حرکت می کنیم یک هدفی داریم که لا اقل بدان معتقدیم ، هر عاملی ، هر حادثه ای و هر حرکت و حمله ای ، یا هر حرف حقی ، اگر ما را برای لحظه ای از خط سیر و هدفمان غافل سازد و به خودش مشغول کند ، خیانت است .
برای دیدن متن کامل کلیک کنید

